hier om terug te gaan naar de homepage Henk Sipers en de Ultrasport. 

I LOVE TO RUN
"The woods are lovely dark and deep, but I have promises to keep, and miles to go before I sleep, and miles to go before I sleep."  RobertFrost                                     Laatste Nieuws  2002:

                       Als afsluiting van het jaar 2002, denk ik nog even terug aan de dood van 

                            Guus Smit, collega-ultraloper, hetgeen we niet gauw zullen vergeten.

Japan, Guus Smit, april 2002

28-12-2002 Meerssen. Dit was dus echt mijn laatste marathon van het jaar. Jo Schoonbrood organiseerde hem omdat een collegaloper  ( Simon ) 60 jaar was geworden en hij in Etten-Leur zijn 60-ste marathon wilde lopen, maar door de storm moesten alle deelnemers stoppen na 1 ronde. We zouden de oude route lopen van de Mergellandmarathon en dan in tegenovergestelde richting. Er waren zelfs mensen uit het noorden gekomen zoals Rob Froonhof uit Amersfoort. Het was heel gezellig en we vertrokken samen tempo 12km/uur. Na  20 km kregen Henri Okkersen en ik het koud en zijn we ons eigen tempo gaan lopen en liepen voor de groep samen met Jan van Erve en nog twee lopers. We liepen steeds verder uit maar na Waterval liepen we echter verkeerd en maakten toen een extra lus van 4 km en in Meerssen  liepen we ook nog eens iets te veel en zodoende sloten we weer aan bij de laatsten van de groep. Eigen schuld dikke bult, want we zouden samen blijven. We  finishden  in   3 u 55min. Dit was dus echt de laatste wedstrijd van het jaar.  2002: dus 22 Marathons, 3 Honderd Kilometers en 3 Kortere Ultras.    Links: Simon, we liepen  allemaal met startnummer 60, symbolisch voor Simon zijn 60-ste verjaardag dit jaar en  zijn 60-ste marathon..

De Simon Marathon (DSM) - Meerssen 28-dec-2002 9:00 uur

Wat begon als een aardige grap/uitdaging om onze 60 jarige Simon Blok dit jaar nog aan zijn 60e marathon te helpen werd, dankzij een aankondiging van Ton Smeets op UltraNed (zie beneden), een loopfestijn met lopers uit alle delen van het land en België. Waar Simon nog in de veronderstelling leefde dat hij op zaterdag 28 december (dag van de onnozele kinderen) in zijn eentje de marathon afstand moest lopen en het Runningteam voor de begeleiding van gedeelte van het parcours zouden zorgen stonden hem in het half donker 25 marathonlopers op te wachten om samen de Silvester/Simon Marathon door het Limburgse heuvelland te lopen. Voorzien van het unieke startnummer 60 werd gestart bij Pannenkoekhuis de Nachtengaal te Meerssen om het heuvelachtige parkoers van de Mergelland Marathon in tegendraadse richting te lopen. De uitdaging voor vandaag was om samen met Simon een marathon te lopen met als extra prikkel dat we de lat voor Simon, en iedereen die meeliep, op een eindtijd van max. 4 uur hadden gelegd. Onder het motto samen zijn we sterk en weten we de route van het oude MM parkoers, vertrok de groep gezamenlijk op een schema van 5:41 minuten per km (eindtijd 3:59 uur) door het natuurgebied de Dellen langs de Geul, waarbij enkele oerrunderen het eerste obstakel vormde. De Brakkenberg omhoog was de eerste test hoe de conditie van een ieder was, speciaal voor de begeleidende fietsster (Mevr. Rokx). De eerste lopers die boven kwamen draaiden terug omlaag om de laatste van de groep op te halen om vervolgens verder te gaan. Het plateau van Margraten liep makkelijk en gaf me de gelegenheid om met iedereen kennis te maken. Onze doorkomst van het in kerstsfeer gehulde Valkenburg werd een extra toeristische attractie. Bij de drankpost aan de voet van de beklimming naar Haasdal zitten we op het halve marathon punt en een tijd van net geen 2 uur. Dat is mooi op schema maar nu komt wel een beklimming van 2km en de beentjes moeten even naar een kleinere pas schakelen. Na nog wat vals plat komen we in Schimmert om vervolgens tegen de wind in richting Ulestraten te gaan. Het windscherm gaat voorop lopen om Simon (en de rest?) zoveel mogelijk te sparen. Het 30 km punt in Genzon wordt volgens schema bereikt in 2:50 uur. Vanaf Waterval is er een lange afdaling naar Meerssen waar 2 lokale rondjes worden gelopen. De km's beginnen nu te tellen maar blijkbaar niet bij broer Paul, hij is als haas begonnen maar loopt nog steeds voorop. Wordt het zijn eerste marathon of stapt hij er zo uit? We hebben het droog weten te houden maar nu begint het te miezeren en enkele lopers beginnen wat houteriger te lopen. De laatste klip is de Klinkenberg te Rothem en het zal nog spannend worden of we het halen binnen de 4 uur. Terug in het natuurgebied krijgt iedereen plotseling extra zuurstof want het tempo gaat omhoog. Een blik op de klok leert dat het mogelijk moet zijn om met de complete groep binnen de 4 uur de finish te halen. De onderlinge aanmoedigingen en strijdkreten zorgen dat iedereen zijn beste beentje nog een keer voorzet. Het welkoms comité staat ons zwaaiend en juichend op te wachten. Gezamenlijk bereiken we in een tijd van 3:57:08 het einde van deze bijzondere marathon.

Eeuwige roem door deze Silvester/Simon Marathon is er voor:
Simon Blok
Jan van de Erve
Rob Froonhoff
H. Harenberg
Mark Vaubgaert
Piere van Hove
Rudiger van den Bossche
Henk Sipers
Henry Okkersen
Ruud Coolen
Huub Rokx
Edwin Currie
Rob Brouwer
Jos Brouwer
Paul Schoonbroodt
Jo Schoonbroodt
Martin Dequelle
Funs Dequelle
Ber Dequelle
Frans Amkreutz
Piet Thomassen
Jos Verboort
Jean Hendriks
Leny Hochstenbach
Herbert Hooikaas

Karel Trags - Mevr. Rokx - Mevr. Okkersen - Mevr. van de Erve- Anjela/Maarten/Eline Brouwer - Anne Lansu - Oda van Oppen en ?? zijn we dankbaar voor de opvang, begeleiding, prima verzorging en hulp bij de organisatie.

Jogger Jo Schoonbroodt
Zie voor meer info http://run.to/jogger

14-12-2002 St Georgsmarienhutte (D). We moesten vroeg vertrekken uit Maastricht, een rit van ongeveer 300 km. Willem zou zijn 20-ste editie lopen van Die Null, een wedstrijd over 50 km.. Het is een wedstrijds over geaccidenteerd terrein en vele onverharde stukken.  Ik startte er voor de derde keer. Willem was niet fit en na 30 km, plus een valpartij van Willem, ging ik alleen verder. Willem wou niemand meer bij zich hebben. Ik probeerde steeds mensen te volgen en dit is me eigenlijk gelukt  tot de finish. Het was redelijk goed aangegeven, maar het was koud, heel koud. In Maastricht was het ongeveer 4  graden boven nul en in St. Georgs  -3 met redelijk wat wind. Een snelle tijd zit er op dit parcour niet in en ik finishde tevreden in 4 u 53 min. Waarschijnlijk is dit de laatste wedstrijd van het jaar voor mij. Ik beschouw 2002 als een zeer geslaagd jaar, ondanks dat ik niet kon starten in Stein op de 100 km i.v.m. ziekte. Prive heb ik toch de schrik gehad met mijn vrouw die geopereeerd moest worden.  Gelukkig is alles met een sisser afgelopen. Iedereen prettige feestdagen gewenst en een voorspoedig 2003.

24-11-2002 De marathon van Benidorm-Spanje. Na een busreis van 22 uur kwamen we in het bewolkte en frisse Benidorm aan. We hadden wel ander weer verwacht, maar s'nachts werd het nog erger en het regende de hele nacht. s'Morgens was het erg fris en ik moest van mijn loopkameraad een Helle Hanssen-shirt lenen. Het was voor de derde keer dat ik de marathon liep hier en ik wist dus dat de eerste  en de laatste 2 kilometer bergaf en bergop gingen. Voor de rest was het parcour redelijk vlak met veel vals plat. Ik finishde in 3 uur 17 min. Goed voor een 90-ste plek van de 308 finishers. De marathon was goed georganiseerd. Voor 12 Euro een sweater, een bedrukt badlaken en een standaard en verder een excellente verzorging tijdens en na de marathon. Een aanradertje voor velen.Het weer werd na de marathon beter en na 8 dagen vertrokken we gebruind terug naar Nederland. Busreis ( bij Rekro-, Solmar- of Snoeyinkreizen) met eten in de bus, hotel met volpension ( Fiesta Park) voor 215 Euro incl. Royal Class. Een leuk uitstapje met in de Engelse buurt een 1/2 ltr bier voor 1 Euro.

10-11-2002Battice (B) Les 4 Cimes, 33 km. Een zware wedstrijd zoals te zien hiernaast op het profiel, maar mooi, door het land van Herve. Deelname gratis en na de finish nog een lekkere boterham met streekgerechten, GRATIS. Dus weer zo een mooie wedstrijd, die helemaal niets kost. De start was iets te snel, maar bergop liep ik mijn eigen tempo en het ging goed. Ik werd tijdens de wedstrijd door enekele mensen ingehaald die normaal voor mij finishen, dus weer een teken dat ik te snel vertrokken was. Na 25 km zakte het tempo nog iets maar ik bleef verder goed lopen. Mijn streven was ongeveer 2 u 45 min en ik finishde in 2 u 40 min. Niet slecht na de afgelopen 2 weekenden 2 marathons gelopen te hebben. Verdere info en uitslagen zie: http://members.tripod.com/~JoSchoonbroodt/battice/index.htm

3-11-2002 Rursee-marathon in de Eifel in Duitsland, vlakbij Monschau. Ik verwachtte een redelijk vlakke marathon maar dat was na enkele kilometers al duidelijk, het was geen heuvelachtige of vlakke marathon. Het ging soms steil en soms lang bergop en meestal steil bergaf. De halve marathon passeerde ik in 1 u 37 min. Prima. ik wou toch niet te hard vertrekken, maar na 25 km kreeg het soms erg moeilijk en dat was al vroeg (alhoewel, ik  vergeten was  dat ik ziek was geweest en vorige week ging het prima op de baan, hetgeen ik niet verwachtte). Er waren  natuurlijk  ook vlakke stukken maar de stijgingen en dalingen waren er steeds. De ondergrond was heel vaak ongelijk en van natuursteen, samen met de bladeren en de regen van afgelopen nacht, glad. Ik kon me redelijk handhaven en het vergelijk met Monschau lijkt me niet slecht. Ik finishde na 3 u 28 min en kapot was ik niet maar ik had toch meer moeten geven dan ik verwacht had.  Conclusie: goed. Meer info http://www.rursee-marathon.de/  , ook voor uitslagen.

26-10-2002 Schaarbeek-Brussel. Vandaag wordt de laatste wedtrijd gelopen  van de Ultracup 2002 ( meer informatie hierover vindt je op www.ultraned.org ) De wedstrijd is een marathon en hij wordt gelopen op de kunststofbaan van stadion Terdelt in Brussel. Ik ging met Willem Mutze en Jo Pfeifer. Daar aangekomen zagen we Rob v/d Hoek, Horst Preisler en Patrick Kloek en nog meerdere bekenden. Ik mocht weer mijn oude aantal kilometers lopen dus waarom niet een marathon op mijn eigen tempo. We moesten 105,5 rondjes lopen van 400 mtr.

Alles werd bijgehouden  met de Championchip en als je de matten passeerde kon je het aantal te lopen ronden aflezen op een tv-scherm. Het waaide bij tijd en wijle erg hard maar ik kon goed blijve doorlopen in mijn voorgenomen tempo van 2 min per ronde van 400 mtr. Er waren ongeveer 60-70 deelnemers waarvan maar enkele Nederlanders. Na 23 km passeerde ik Willem die het moeilijk had en Jo ging ook niet zo gemakkelijk. Na 30 km liep ik ongeveer 5-10 seconden per ronde langzamer maar verder ging het goed. Ik finishde in 3 uur 30 min 24 sec, als 21-ste v/d 40 finishers, een tijd waar ik nu zeer tevreden mee was. Willem en Jo hadden erg moeten afzien, maar ja ik was ziek geweest en mijn lichaam had hieronder geleden, maar ook  gerecupereerd. Volgende week loop ik de Rursee-marathon in Duitsland, hier probeer ik wat harder te lopen zonder te forceren, wie weet? We werden van te voren vriendelijk begroet door Jos Cleemput, de grote man achter de Ultracup. Ik vond het erg voor hem dat er maar zo weinig Nederlanders waren. Na afloop informeerde hij hoe het gegaan was.

Guus tijdens de La Fagna      trial in 2001.

IN MEMORIAM 20-10-2002 Via Ultraned kreeg ik te horen dat Guus Smit was verongelukt tijdens de Grand Raid 2002 op het Franstalig eiland La Reunion ergens in de Indische Oceaan. Bij een inhaalrace zou hij 50 mtr. in een ravijn naar beneden zijn gestort. Verongelukt tijdens zijn geliefde bezigheid,  het ultra-lopen, hoe extremer hoe liever. 38-jaar is hij geworden. Ik kende Guus van de mooie trials in Belgie en elk jaar was hij in Torhout bij de 100 km. Meestal zat hij al aan de Leffe als ik binnenkwam. Altijd een leuk gesprekje en altijd goed gezind. Ondanks dat we beiden hetzelfde werk deden ( de Verpleging), was dit nooit het onderwerp van het gesprek, maar onze hobby wel. Dit jaar was hij nog samen met Ria Buiten, deelnemer in le Trans Gaule, een etappe-wedstrijd over 1145 km. Verdeeld over 18 etappes, dwars door Frankrijk en Guus eindigde in het klassement als 7-de!!!!!!!!! De wereld is weer een positief ingesteld, goed mens kwijt, maar vergeten zullen we hem niet.   Zijn familie wensen we veel sterkte toe. Hij was iemand om trots op te zijn. p.s. Dit jaar tijdens de Trial de Menhirs over 100 km haalde ik hem in na 80 km. Hij was de weg kwijt geraakt en had al vele kilometers omgelopen. Een ander zou balen maar Guus zei: Volgende keer beter, het is hier zo mooi, ik heb er van genoten.

16-10-2002  ARTIC CIRCLE ICE RUN OVER 287 km IN LAPLAND (FINLAND) GAAT NIET DOOR!!!!!!!!!!!!!!!!

08-10-2002  Het is nog 6 dagen voor de marathon van Eindhoven en ik heb me vanmiddag  ziek gemeld i.v.m. de griep. Het is een moeilijke beslissing daar het voor mij de eerste keer zou zijn om als pacer de marathon te lopen, maar ik weet verdomd goed dat lopen met griep, koorts e.d. levensgevaarlijk is.  Dus voor mij dit jaar geen marathon van Eindhoven. Na deskundig advies heb ik me ook afgemeld voor het NK 100km in Stein, met pijn in mijn hart.  Het is nml. de eerste keer dat het NK 100 km buiten Winschoten wordt gehouden en dan ook nog wel in Stein in Limburg.

Waltrop (D) Kreislauf 2002 (102 km)

Waltrop (D) 15-9-2002 Via via kregen we een foldertje van de Kreislauf 2002 in Waltrop in Duitsland. Ik was niet fit genoeg om in Winschoten te starten en dit was een goed alternatief daar er niet hard gelopen zou worden. De Kreislauf is een loop over 10 etappes ( totaal 102 km) van stad naar stad en in elke stad worden de lopers ontvangen door de burgemeester en dergelijke. Dat betekende tijdens de loop elke keer een oponthoud van 10 minuten. Deze loop was een sponsorloop voor de Deutsche Welthungerhilfe. Willem Mutze uit Heerlen en ik (Henk Sipers) vertrokken al vroeg naar Waltrop en de start was om 08.00 uur. Het inschrijfgeld bedroeg 3 Euro en we kregen een T-shirt en na afloop een medaille. Het hele verkeer werd stilgezet als we er aan kwamen. Je kon een etappe lopen of meer. Zodoende finishden elke etappe mensen en werd weer met een nieuwe groep gestart. De pauzes werden door ons vooral benut om eten te zoeken en ander drinken dan bronwater. In totaal liepen ongeveer 1000 lopers, verdeeld over de 10 etappes, en we waren met 8 personen die de volledige afstand van 102 km zouden lopen. Het tempo wisselde erg, soms tot stilstand, daar er steeds lopers waren die niet konden volgen. Dit begon ons na 60 km op te breken en zeker ook nog het feit dat er alleen bronwater was. Soms kregen we ook een banaan maar niet altijd. De laatste vier steden moesten we telkens tijdens de speech van de burgemeester naar voren komen en werden we gefeliciteerd met de nu reeds behaalde afstand en werd ons succes gewenst voor de nog te lopen afstand. Willem en ik zijn steeds bij elkaar gebleven zodat het ook nog gezellig was. Na 75 km liepen we nog met 4 mensen die de volledige afstand zouden lopen. Tijdens deze loop werden we continue begeleid door 2 motoragenten van de politie, 2 politieauto 's, 1 ambulance en een auto van de brandweer. Rond negen uur s ' avonds finishden we in het stadje waar we ook uit vertrokken waren. Hier werden we ook weer gehuldigd, de meeste mensen weten niet dat je ook verder dan de marathon-afstand kunt lopen. Moe en voldaan gingen Willem en ik onder de douche en toen weer terug naar huis. Normaal loop ik een 100 km tussen de 10 en de 11 uur en nu 102 km in 13 uur. Trek je daar de vele pauzes van af, ben ik toch tevreden over het resultaat. Het was tenslotte een alternatief voor Winschoten daar ik niet fit was!!!!!!!!!!!

als Start- und Zielpunkt.
  Das steht seit dem Abschluss der zweiten Auflage des vor einem Jahr geborenen Kreislaufes gestern Abend in Waltrop fest.
Denn die größte Teilnehmergruppe mit insgesamt 160 Läuferinnen und Läufern kam aus derStimbergstadt, die damit den Zuschlag 

erhielt. Auch wenn's am Ende getsren Abend nach 102 Kilometern dunkel wurde, tat das der guten Stimmung bei der Abschluss-

Veranstaltung keinen Abbruch. "1023 Läuferinnen und Läufer hatten sich vorab angemeldet und ihre Telnahmegebühr bezahlt.

 Einige wenige sind zwar nicht gestartet. Aber wir haben die Schallmauer der vierstelligen Teilnehmerzahldurchbrochen", zeigte

 sich Klaus Skodell, Vorsitzender des ausrichtenden KreisSportBundes Recklinghausen, vollauf zufrieden. Zumal sich aus 

diesen Teilnerhmergebühren eine durchaus stattliche Summe ergibt, die einem speziell ausgesuchten Projket der Deutschen

 Welthungehilfe zugute kommen wird. "Alles ist hervorragend gelaufen. Und wir hatten insgesamt auch nur eine Verzögerung von

etwa 15 Minuten", zeigte  auch Organisator Gerd Meuer vom KSB pure Zufriedenheit. Zumal:Es gab keine Blessuren, "die 

Hilfsdienste waren zum Glück nur als Zierde da". Vier Läufer bewältigten übrigens die Gesamtstrecke, darunter zwei Niederländer

 Mergelland marathon in Meersssen.

Meerssen 8-9-2002. Ik had me veel voor gesteld van de Mergelland marathon, maar de voorbereiding was al slecht, daar ik een collega ging helpen met het leggen van een laminaatvloer, hetgeen me t/m vrijdag spierpijn bezorgde, soms zo erg dat ik bijna niet kon hardlopen. De eerste 15 km gingen al niet al te best en misschien werd dit veroorzaakt door het weer ( zon, 25 graden en weinig wind) of mijn spierpijn en mijn achillespees. Wie zal het weten. Een ding wist ik zeker, ik zou hem uitlopen en meer was het ook eigenlijk niet. Ik dacht alleen maar aan de passage na 25 km op de markt, als ik daar langs was dan moest ik hem wel uitlopen en met veel moeite lukte dit ook. Ik was niet de enige met problemen want als het warm is en zeer heuvelachtig, dan geldt dit voor eenieder. Sjogger Jo trof ik na de finish en voor hem was het ook niet van een leien dakje gegaan, de winnaar zei ook al dat hij kapot was. Normaal zegt men altijd dat een winnaar geen pijn voelt, maar deze dus wel.Er waren ook velen uitgestapt tijdens de wedstrijd.  Ik heb me na de wedstrijd laten masseren en maar snel naar huis en de boel vergeten. MAAR ..... ik ben wel trots op de organisatie van de Mergelland marathon, want het was weer mooi en misschien nog mooier dan andere jaren. Organisatie bedankt en blijf vooral doorgaan.                        WIE SJOEN IS US LIMBURG.

Marathon van Monschau (D)

11 augustus 2002 De marathon van Monschau. Een mooie maar zware wedstrijd. Ik kon redelijk vooraan starten en liep de eerste kilometer in 4 min 9 sec. Te hard, dus ik nam wat gas terug. Ik had me voorgenomen om de boel maar te laten lopen zoals het loopt en het ging redelijk. 21 km in 1u40min. 25 km in precies 2 uur. Ik had al een keer moeten stoppen daar door de natte ondergrond er steentjes tussen mijn patellabandje waren gekomen en ik moest weer stoppen daar ik  al een tijd  blaren voelde onder mijn linker en rechter voet.  Beide schoenen deed ik uit en de sokken, maar er was niets te zien en ik deed de veters maar iets minder hard aantrekken. Het hielp. 

 Ik kwam maar moeilijk weer op gang en nu begon het echte aftellen. De laatste stijging na 40 km deed nog even flink zeer, maar ik finishde in 3 u 28 min. Ik was zeer tevreden, zeker daar ik 2 weken geleden de marathon-10-daagse had gelopen. We waren met z'n vieren naar Monschau gekomen en Kees Punt liep 3 u 52 min. Serve Pinxt 4 u 25 min, hij verzwikte nog zijn enkel, liep er mee door en kreeg enkele uren later voor 4 weken gips in het ziekenhuis. Hij kon bijna niet meer lopen. Pierre Rinia had drie weken vakantie gevierd en niet getraind. Het resulteerde in 4 u 41 min en kapot met veel spierpijn. Hij had nog nooit in Monschau gelopen en kende het parcour niet. Met gemengde gevoelens keerden we terug naar Maastricht.

Artikel overgenomen uit Dagblad de Limburger van zaterdag 27 juli geschreven door Patrick Nieskens. Ultralopers Han Frenken uit Stein, Henk Sipers uit Maastricht en Henry Okkersen uit Schimmert namen afgelopen week deel aan de marathontiendaagse die tot en met zondag in Soerendonk wordt gehouden. Tien dagen lang dagelijks 42,195 kilometer lopen. Hoe gek moet je dan zijn? Tien marathons op cola en peperkoek Patrick Nieskens ATLETIEK - In de bosrijke omgeving van campingmanege de Boschhoeve in Soerendonk heerst een serene rust, die enkel wordt verstoord door een stel meiden die deelnamen aan een ponykamp en buiten aan het ontbijt zitten. Tegenover hen bivakkeren de ultralopers. Nederlanders, Belgen, zelfs Italianen. Bijna twintig deelnemers in totaal, onder wie de Duitser Horst Preisler. De 62-jarige wereldrecordhouder liep tot nu toe maar liefst 1120 marathons, overal ter wereld, van Nagasaki tot Barbados. En dat is een beetje het ultraloop-motto. Overal en zo vaak mogelijk, zo lang het lichaam het toelaat. Je kunt het nauwelijks nog lopen noemen, 'marathons verzamelen' klinkt beter. Een van hen, Henk Sipers begon jaren geleden met triatlon en werd gegrepen door het (ultra)loopvirus. Hij heeft inmiddels meer dan honderd marathons gelopen en zoekt het vooral in wedstrijden onder extreme omstandigheden. Wedstrijden over twaalf uur, lopend de Elfstedentocht, trials in de Ardennen over honderd kilometer. Han Frenken liep al eens naar het diepste punt van de wereld en ook op het hoogste punt, het Himalaya-gebergte is hij geweest. Of met een lamp en een helm op een marathon in de zoutmijnen lopen. Volgend jaar wil hij over de Chinese Muur te lopen. Deze tiendaagse gebruikt hij om zijn eigen wereldrecord van twaalf marathons in één maand scherper te stellen. Met het volbrengen ervan zou hij op zeventien marathons binnen één maand uitkomen. Henry Okkersen is de wat stillere van de drie, maar zijn staat van dienst is net zo indrukwekkend. In jeugdherbergachtige toestanden leven ze ruim een week met elkaar onder één dak. Frenken rijdt op en neer. Thuis heeft hij nog een taxibedrijf dat moet draaien. "'s Middags ga ik naar huis en dan rijd ik tot diep in de nacht nog een paar ritjes', aldus Frenken. De anderen overnachten hier. Luxe is het allemaal niet. Stapelbedden, kleine kamers, provisorisch kookgerei. Overal ligt wel iets of iemand, maar het volstaat. Iedereen is vroeg uit de veren want twee uur voor de start moet er gegeten zijn, anders gaat het onderweg mis. Iedere atleet heeft zijn vaste ritueel, bang als hij is een goede prestatie te verknallen. De een pulkt wat aan zijn schoenveters tot ze goed zitten. Een ander smeert zijn lichaam in met vaseline. In een hoekje plakt iemand zorgvuldig zijn zwaar gehavende voeten af. "Maandag was het net rauwe biefstuk', zegt hij. . Maar van opgeven wil hier niemand weten, al hebben ze allemaal wel wat te mekkeren. Krap vier uur later zijn de drie Limburgers weer binnen. Sipers als eerste van de drie, gevolgd door Frenken die de hele race loopt op 'platte' cola (zonder prik) en peperkoek. Jack Hendrickx steekt onderweg af en toe zelfs een shagje op, zo heeft ieder zijn eigen wondermiddel. Okkersen had het zwaar, het werd hem halverwege letterlijk zwart voor de ogen, maar gelukkig kwam hij net op tijd bij een drinkpost. Morgen de laatste, dan zit het erop, gelukkig. zaterdag 27 juli 2002   Bovenstaand artikel is overgenomen uit Dagblad de Limburger van zaterdag 27 juli (geschreven door Patrick Nieskens). Eindstand marathontiendaagse na tien etappes Zondag 28 juli 2002 taaltijd (aantal dagen) startnummer Naam NAT sexe to 34:59'15 (10) 418 Lex de Boer NED m 37:10'18 (10) 412 Rob Tieleman NED m 37:38'18 (10) 406 Henk Sipers NED m 38:43'24 (10) 416 Jack Hendrickx NED m 39:15'35 (10) 403 Han Frenken NED m <5> 39:22'02 (10) 404 Henry Okkersen NED m 39:38'46 (10) 410 Horst Preisler GER m 42:08'52 (10) 414 Gijs Honing NED m 43:57'14 (10) 421 Christian Hottas GER m 45:15'21 (10) 402 Michele Rizzitelli ITA m <10> 45:39'06 (10) 417 Ben Mol NED m 48:03'59 (10) 401 Angela Gargano ITA w 48:07'46 (10) 419 Sjoerd Slaaf NED m 64:12'08 (10) 420 Sigrid Eichner GER w 37:21'04 (8) 411 Rob Froonhoff NED m

Marathon-10-daagse Budel-Dorplein-Soerendonk. Een deel van de marathon-10-daagse lopers.     De drie Limburgers met Horst Preisler wereld-record houder marathon lopen: 1120                                 Vlak voor start 1-ste etappe. Budel-Dorplein-Soerendonk 19 t/m 28 juli 2002.  De eerste etappe was vrijdagavond om 19.00 uur en ik trof vele oude bekenden die ook weer op zoek waren naar hun grenzen. Jacq Hendriks uit Putte was ondanks zijn hartritmestoornissen toch gekomen nadat ik met hem had gesproken in Torhout voor de 100 km WK. Het viel me de eerste dag tegen, iedereen schoot weg na de start en ik was bang hen te volgen zodat ik halverwege weer iets moest versnellen. Het waren 25 rondjes van 1,6 km met aanloopstuk. Er werd hard gelopen maar ik wist dat de eerste dag belangrijk is om in het ritme te komen. Plaats 7-de. Tijd 3 uur 54 min. We lagen uiteindelijk pas om 00.30 uur in bed.  Zaterdagmorgen om 09.30 uur start bosmarathon (trial). Het zou een loodzwaar parcour zijn, sommigen kenden het van een avondmarathon die hier wel eens georganiseerd worden. Het waren 8 rondjes van 5,3 km. De eerste ronde was het zwaarst en we hadden eigenlijk een kapmes bij ons moeten hebben. Ik liep erg goed, misschien daar ik vaker aan trialwedstrijden meedoe. Na afloop was iedereen kapot. Ik niet  !!!!!! Plaats 6-de. Tijd 3 uur 57 min. Zondagmorgen etappe 3. Out en back parcour. Benen voelden net als gisteren iets stijfjes. Ik liep prima tot 25 km en kreeg toen een flinke inzinking. Men zegt dat je na 3-4 dagen in het ritme komt en ik hoopte dat het waar zou zijn. Rob Tielemans had het zwaar. Hij had gisteren zijn voeten totaal kapot gelopen  (zie foto). Hij liep door, maar met heel veel pijn (chapeau, had ik niet gekund). Plaats 5     Tijd 3 u 54 min.   Klassement 5-de                            Start 1-ste Bosmarathon.        Ondanks de strijd om  eerste Limburger, een goede vriendschap. Maandagmorgen etappe 4.Veel last van mijn linker achillespees. Was ik al bang voor maar ..... Pijn verdwijnt na 3 km. Tempo is goed en ik kan de eerste lopers volgen zonder te forceren. Tempo blijft goed. Kleine inzinking na 39 km.( zie je wel, ik ben dus in mijn ritme). Plaats 4-de      Tijd 3 uur 41 min Klassement 4-de Dinsdag etappe 5. Achillepees weer. Als de pijn weg is, ga ik de kop inhalen en dat lukt. Jacq staat drie in het klassement en ik kan hem makkelijk volgen maar als ik hem inhaal is het iets voor 20 mtr en hij haalt mij weer in. Vandaag ging het iets moelijker dan gisteren maar tevreden. Plaats 5-de Tijd 3 uur 41 min. Klassement 4-de. Woensdag etappe 6.We zijn over de helft en ik ben  niet kapot. Iedereen zei steeds dat ik teveel trainde, maar het werpt nu toch zijn vruchten af. Ik voel me fit en na 6 km probeer ik van de kopgroep weg te lopen.en naar de nr 1  (ook in klassement) te lopen Lex de Boer. Het lukt redelijk, de enige die blijft volgen is Rob Tielemans de nr 2 van het klassement.We worden nog getrakteerd op een ontzettende plensbui. Deze veroorzaakte ook nog een blaar, maar die prikte ik onderweg door en de pijn was weg. Plaats 6-de Tijd 3 uur 40 min. Klassement 4-de. Er waren elke dag mensen die een of meerdere marathons met ons meededen, maar het klassement is er alleen voor de lopers van alle tien de etappes. Donderdag etappe 7. Weer fit maar de achillepees weer problematisch. Na de start meteen weggelopen met de nr 1 en 2 van het klassement en de rest kan niet volgen. De eerste helft ging hard maar de tweede helft had ik me voorgenomen in te houden, zodat Lex en Rob(Toots) van me wegliepen. Na enkele kilometers loop ik weer in op Toots en het gat wordt steeds kleiner. Na 38 km komt Patrick Niesten (journalist van de Limburger ) naast me fietsen en blijft in de buurt van mij tot de finish (heb je iemand om mee te praten, want het is soms erg eenzaam) Plaats 3-de Tijd 3 u 36 min Klassement 4-de. Ik heb nog ongeveer 15 min achterstand op de nr 3!!!!!!!!!!         Henri Okkersen aan de finish na etappe 8   Rob (Toots) Tielemans en zijn  "voeten" (biefstuk)  Organisator Anton Smeets met laptop en Leffe, en Siegrid Eichner uit Berlijn, wereldrecordhoudster met meer dan 700 marathons. Vrijdag etappe 8 Meteen vanaf het begin geprobeerd te versnellen met stukjes van 100 mtr.om van de concurenten weg te lopen. Henry Okkersen blijft het langst volgen. Na 21 km opeens 2 drankposten zonder drank (veroorzaakt door wandelaars die dachten dat wij er een zooitje van maken, maar Anton regelde zelfs dat, en allemaal in zijn eentje BRAVOOO) Na twee posten zonder drank kreeg ik een enorme inzinking, maar daarna was er weer een post met cola en ik was snel hersteld. Mij heupprobleem komt weer terug hetgeen ook inhoudt dat ik door mijn knie zak, maar dat ben ik al jaren gewend en nu begint het pas tijdens de 8-de etappe. Ik was redelijk fit na de finish. Rob Froonhof liep zijn 100-ste marathon.  PROFICIAT ROBBIE  Plaats 3-de Tijd3 uur 36 min  Klassement, weer winst op Jacq, nu ben ik dus derde!!!!!!!!! Zaterdag etappe 9 De Bosmarathon (trial). We hadden  met z'n allen er de hele week al tegenop gezien, maar het was de voorlaatste marathon. Ik was rustig vertrokken, er kon me weinig gebeuren in het klassement, en de nr 1 en 2 waren te ver weg voor mij en te snel. Het was ondanks de warmte, lekker fris in het bos en ik liep goed tot 34km en toen werd het voor mij ook moeilijker en warmer. Iedereen klaagde over de warmte. Anton had extra drinkposten geplaatst. Iedereen blijft ver achter en ik finish in 3 uur 41 min. Plaats 5 Klassement derde. Zondag etappe 10 (DE LAATSTE) Serve Pinxt was s'morgens gekomen en zou bij mij in de buurt fietsen. De voorspellingen waren voor mij gunstig. Het zou bloedheet worden ( 30 graden C). Ik presteerde vroeger ook altijd goed als het heet was. Serve fietste wat heen en weer en berichte me dat het een waar slagveld was achter mij. Ik loop op plaats drie en ik hoor dat Han Frenken opkomt, maar die ligt ver achter mij in het klassement dus laat maar gaan. Jacq Hendriks had problemen aan zijn scheenbeen en dacht niet te kunnen starten of finishen, maar halfweg zag ik hem en was blij dat hij zover gekomen was. Nu moest hij terug dus zou hij het halen. Ben Mol liep ook nog steeds ondanks een pijnlijke blaar onder zijn voet die hij bij elke stap voelde. Ik finishde als vierde in 3 u 52 minuten, 3 minuten achter Han.                   Laatste (!0) etappe in de hitte.                Han met tropenpet. Na 10 marathons de finish, met bloemen van de vrouw van Lex de Boer (r) en Christine Okkersen (m) Lex is dus eerste in het totaal klassement, Rob Tielemans tweede en ikzelf derde. Voor de rest van de uitslag en alle etappe uitslagen klik hier http://www.ultraned.org/N_item/f1075.html Het was een mooie 10-daagse wedstrijd en ik ben  niet kapot gegaan, dus kan ik zeggen dat mijn training en voorbereiding goed waren. Nu tijd voor een pot bier en over 2 weken de Monschau marathon. Eens kijken wat er dan nog over is.

Dit wil ik nog even vermelden. Op de foto hiernaast zit ik naast Horst Preisler, de levende marathon-  en ultralegende van de wereld. Horst sliep tijdens de 10-daagse bij ons in het vakantiehuisje en we hebben veel verteld (de t.v. was gelukkig kapot). Hij heeft momenteel meer dan 1120 marathons of verder gelopen en dat heeft nog niemand gepresteerd. Hij is de 65 gepasseerd en loopt nog steeds tijden onder de 4 uur en soms er boven. Hij vertelde:  Zijn eerste hardloopwedstrijd was een 100 km. Hij liep van Nagasaki naar Hiroshima, hij liep een 6-daagse op een binnenbaan (van 200 mtr) , zijn afstand 660 km. Hij liep langs de Oost-West-Duitse grens. Sommige marathons liep hij al 25 keer etc.  Voor- tijdens en na het eten vertelde hij en hij had overal zijn uitleg bij. Niet zomaar iemand die loopt en verder niets. Een uitzonderlijk hardloper met een zeer goede en gezonde kijk op de wereld. Uiteraard is hij trots op hetgeen hij gepresteerd heeft, maar hij zei dat nu de tijd is aangebroken om bewust wedstrijden te lopen daar het de laatste keer kan zijn en bewust sommige wedstrijden niet te lopen voor de eventuele vervelende gevolgen. HORST chapeau und noch viel Laufvergnugen.

12-07-2002 De drie Limburgers die starten in de marathon-10-daagse in Budel, even een fotosessie voor een persbericht over deze unieke meerdaagse wedstrijd. Dus 10 dagen achter elkaar, elke dag een marathon van 42,195km.          Start vrijdag 19-07-2002 om 19 u 30 en de dag erna  is de start om 09 u 30. Dus weinig tijd om te herstellen V.l.n.r.Henri Okkersen uit Schimmert            Han Frenken uit Stein en            Henk Sipers uit Maastricht.

De Marathon van Wegberg (D)

7 juli 2002 Wegberg Duitsland. De Wegberg marathon, een mooie marathon, aanloopstuk van 2,2 km en dan 8 rondjes van ongeveer 5km. Voor mij een test , om te kijken of ik mijn snelheid kan vasthouden en de dag erna met dit tempo geen spierpijn overhoud. Het weer was perfect en ik liep steeds op reserve en finishde in 3 u 38 min, toch te snel daar de benen iets stijfjes aanvoelen, maar ja. Willy liep 3 u 19 min en Jean 3 u 24 min. Jean had op het laatst last van krampen en beiden hadden last van diarree. Ligt dit aan het eten en drinken of zit het tussen de oren. Jean had een boek van een dietiste geraadpleegd,  speciaal voor duursporters geschreven. Elke 5 km moest hij 500 cc drinken vlgs. het boek!!!!!!!! De volgende marathon loopt hij zonder dit boek te raadplegen!!!!!!  Voor mij is morgen de belangrijkste dag voor deze marathon, daar ik dan voel of ik vandaag te hard heb gelopen. Dit alles als test voor de marathon-10-daagse over 2 weken.

Worldcup 100 km tijdens de Nacht van Vlaanderen in Torhout (B)

21 juni 2002 Torhout Belgie. Het WK 100km werd dit jaar in Torhout (B) gehouden. De start is om 20 uur 02 minuten hetgeen inhoudt dat ik rond de klok van zessen in de ochtend zal finishen.  Het weer was goed en het zou niet te warm worden. De eerste ronde  vind ik altijd verschrikkelijk daar er honderden 10 km lopers meedoen en veel marathonlopers. Van de snelle mensen heb je geen last maar de langzame slingeren van links naar rechts. Eenmaal op het eerste rondje van 27,5 km aangekomen (er zijn er 3) kun je ontspannen lopen en begint het eigenlijk pas. Het publiek zat massaal langs de kant zoals andere jaren en de marathon kwam ik door in 3 u 48 min., 50 km in 4 u 38 min., 70 km 6 u 52 min en ik begon aan een tijd onder de 10 uur te geloven. Het ging allemaal prima tot mijn buik begon te protesteren na 73 km en ik

 uit de broek moest. Diarree. Ik was erg opgelucht maar door de houding waren mijn benen verkrampt. Ik kreeg ook weer last van mijn open liezen, had al enkele malen moeten smeren met vaseline maar dat is ook maar een tijdelijk hulpmiddel. Ik kon redelijk blijven doorlopen maar het tempo zakte enorm. 80 km in 8 u 1 min. Ik liep al 10 km met een Japanse deelneemster en die had ook last van haar darmen en krampen. Ik was al ingehaald door de top en je staat er verbaasd van hoe die mensen  lopen. Hun tempo zou ik normaal maar enkele kilometers bijhouden en ze blijven maar doorgaan.Een begeleidend agent die ik aansprak zei dat het bijna onvoorstelbaar is, hij zei dat zijn mannetje (toen lopend op de tweede plek, maar de latere winnaar) nog geen enkele verzwakking had vertoond en maar bleef doormalen. 90 km 9 u 13 minuten. Het aantal wandelmomenten neemt toe, maar ik probeer het steeds te beperken tot maximaal 10-20 meter. Ik ben al op 2 waterposten gekomen waar niets meer staat. Een Mexicaan vroeg  aan de nog weinige mensen die over straat liepen water, maar de mensen in dit deel van Belgie spreken schijnbaar geen Engels. Ik haal de Japanse voor de zoveelste keer in en op een gegeven moment is zij weg. 91 km,  laatste grote verzorgingspost. Godverdomme, ze hebben mijn flesje met de Powerbarreep niet meer staan of iemand heeft het gepakt. Dan maar cola met krenten en doorlopen. De laatste verzorgingspost, ik pak voor de laatste keer cola met krenten en  kan weer redelijk blijven doorlopen, maar onder de 10 uur lukt niet meer. Ik heb een keer onder de 10 uur gelopen, zou dat dan de laatste keer zijn geweest? De benen doen steeds meer pijn en op 96 km moet ik mij bukken. WAAROM? Er ligt een briefje van 10 Euro op straat en dat kan ik niet laten liggen. Wat deed dat pijn. Ik heb het idee dat ik mij nog in een redelijke loopsteil verplaats, maar als ik in een etalagevenster kijk, is er niet veel loopstijl meer over. De kerktoren van Torhout is intussen in zicht en na wat draaien zie ik Serve en Pierre op een stoel zitten wachten op mij.Zij hebben de marathon gelopen.  Je bent blij weer een bekend iemand te zien en na 100 meter finish ik in 10 uur 22 minuten en ben 18-de in mijn categorie (Veteranen 45+). Aan de finish ga ik even op een stoel zitten en dat was het dan weer. Even douchen, 2 pilsjes en naar huis en slapen.

De Trial de Menhirs 100 km in Bomal sur Ourthe (B)

18 mei 2002 Bomal sur Ourthe. Trial de Menhirs 100 km  Nu  was het tijd voor de Trial de Menihrs. Een Trial door de Belgische Ardennen over 100 km en 600 meter.Het is mijn tiende 100 KM OF VERDER. Tijdens deze trial krijg je drie drankposten met alleen water en voor de rest moet je zelf zorgen. De route is aangegeven met rood-witte blokjes op bomen, palen etc. Er waren 140 deelnemers. Voordat we om 3 uur s'nachts naar Bomal sur Outhe in Belgie vertroken (een uurtje rijden van Maastricht), keek ik nog even naar Ultraned en zag er het verslag staan van Edwin Lenearts. Ik ken Edwin van de ultra's (100 km Torhout en Trials) en hij is een heel stuk sneller dan mij dus ik was al aan het rekenen wat ik bij mijn tijd zou moeten tellen gezien zijn verhaal. In Bomal aangekomen moesten we met de auto nog een heel stuk bergop voor we aan het vertrekpunt waren. Het was al erg druk en we werden vriendelijk ontvangen door de organisatie die we kenden van de La Fagna Trial vorig jaar ook over 100 km. We waren met z'n vieren, Willem Mutze,Jo Pfeifer, Theo Kock en ik zelf Henk Sipers. We hadden van te voren besloten bij elkaar te blijven en de trial samen te lopen om de moed erin te houden en het verkeerd lopen te beperken. Vorig jaar hadden we inplaats van 100 km, 110km gelopen, wat heel frusterend is op zo een lange afstand.Na de start volgde een lange en vaak steile afdaling in het donker (de start was om 05.00 u en de organisatie had aanbevolen een lamp mee te nemen) hetgeen met vele valpartijen gebeurde. Daarna volgde na elke afdaling bijna meteen weer een steile beklimming. Er waren maar weinig vlakke stukken. Het weer was goed bij de start maar na een tijdje begon het te regenen en dat was lekker fris maar maakte het parcour spiegelglad. De beklimmingen in een trial worden meestal gewandeld gezien de lange afstand maar deze beklimmingen waren steil en glad plus over keien en rotsen. In totaal moesten we een hoogteverschil van 2000 meter overwinnen. De natuur in de Ardennen is prachtig, ik weet helaas niet de namen van de plaatsen, maar zeker de moeite waard om zo eens te gaan bekijken. Zo moesten we een burcht beklimmen via  steile trapjes met daarna een geweldig uitzicht. We liepen door Durbuy maar alles sliep er nog, het kleinste stadje van Belgie. s'Middags liepen we weer door Durbuy en het was er ontzettend druk, de mensen informeerden wat we aan het doen waren. Enkele ruige motormensen stonden ons toe te schreeuwen en na uitleg van een begeleidende fietser begonnen ze te aplaudiseren voor ons. Willem was ondertussen achter gebleven met een bevriend Duitse ultraloper, zijn tempo was in het begin te laag voor ons en we wilden iets sneller lopen. Voor mij was dit tevens de voorbereiding voor de Nacht van Vlaanderen over 4 weken, waar dit jaar het WK 100 km gehouden wordt. Op 57 km was de tweede verzorging en vulde ik mijn Camelbak bij. Er waren hier al veel mensen uitgestapt en het was nu al reeds afzien. Van ons drieen liep ik het moeilijkst maar ik kon blijven volgen. Toen we het keerpunt naderden konden we zien wie voor ons lag, hoeveel en na het keerpunt wie achterons lag. Willem bleef maar een stukje achter ons maar we wisten dat ondanks dat het nu al afzien was het nog erger zou worden. De steile afdalingen werden nu in omgekeerde richting steile beklimmingen en andersom. Guus Smit haalden we ook in, hij had zich enkele malen verlopen, maar herpakte zich  en haalde ons weer in. Jo was ondertussen al 3 maal gevallen en we hadden alle drie last van open tenen. Je moest steeds je tenen optrekken tijdens het afdalen om blauwe nagels te voorkomen en onze schoenen en sokken waren vanaf de eerste regenbui al door en door nat. Op moelijke punten stonden mensen van de organisatie en wezen ons de weg. Ze waren erg enthousiast en moedigden ons aan hetgeen je weer wat moed gaf om door te gaan. Het aantal wandelstukken nam toe, ik was finaal kapot en kon eigenlijk niet meer. Ik was blij dat er geen bekenden aan de kant stonden anders was ik uitgestapt. Ik wou maar een ding stoppen en slapen. Uiteindelijk kwamen we in Bomal sur Ourthe en het was nog 2 km tot de finish. De laatste kilometer was bergop en weer zo steil dat je alleen maar kon wandelen met je handen duwend op je boven benen om die te ontlasten met klimmen. Aan de finish kregen we een fantastisch aplaus van de aanwezigen en werden we door verschillend mensen gefeliciteerd. Na afloop kregen we na inlevering van ons startnummer een heerlijk bord spaghetti en een mooi en kwalitatief goed T-shirt. Dit alles inclusief de inschrijving, net als vorig jaar weer GRATIS. ORGANISATIE VAN HARTE PROFICIAT EN BEDANKT                                                     http://ibelgique.ifrance.com/lescoureurscelestes/ Onder het genot van een pilsje werd alles nog eens doorgesproken en iedereen zei dat het loodzwaar was en er waren maar weinigen die zoiets al eens hadden mee gemaakt. De regen had het loodzwaar gemaakt maar we wisten ook dat als het droog was gebleven en het weer was zoals de dag ervoor met 25 graden C, dan was het nog zwaarder geweest. Ik heb 4 Camelbaks leeggedronken (totaal 8 liter), met 25 graden was ik waarschijnlijk zwaar in de problemen gekomen qua vocht. De eindtijden: Jo Pfeifer (Stein) 12 u 35 min 25 sec plaats 40                                       Henk Sipers Maastricht 12 u 35 min 26 sec plaats 41                     Theo Kock (Beek)    12 u 35 min 27 sec  plaats 42                     Willem Mutze (Heerlen) 13 u 01 min 54 sec plaats 50                     Jos Vrancken (Noorbeek) 14 u 32 min 16 sec plaats 81 Er waren 140 starters en 91 zijn er gefinished.

De Marathon van Vise (B)

5-5-2002 De marathon van Vise. Mijn 100-ste Marathon Of Verder. Eerste 18 km met Jean Nelissen gelopen op een schema van 3u 12 min Daarna heb ik Jean laten gaan, het ging me te hard en ik heb het er steeds moelijk mee om met iemand samen te lopen. Jean en ik hebben die 18 km een groep van ongeveer 10 lopers uit de wind gehouden en dat vreet natuurlijk ook aan je. Het was nat en koud tijdens de wedstrijd en toen ik weer alleen liep ging het weer beter. Ik finishde in 3 u 19 min en Jean in 3 u 16 min. Gezien de omstandigheden geen slechte tijd voor ons.

Artikel in Dagblad de Limburger maandag 6-5-2002 ter ere van mijn 100-ste MARATHON OF VERDER.

De Thuringer Wein- und Spezialitaeten Marathon in Thuringen (D)

27 april 2002. De 3.de Thuringer Wein und Spezialitaeten Marathon. Een marathon die in groep gelopen wordt en waar men 5 keer echt stopt met hardlopen om van de wijn en streekgerechten te genieten. Deze marathon zou net als de wijnmarathons in Frankrijk, een carnevalesk vertoon worden met een prijs voor de mooist verklede loper(ster). Door de gebeurtenissen in Erfurt, slechts enkele kilometers van Jena waar de start plaatsvond, mocht er niemand verkleed lopen en zou de stemming gedempt blijven. In Erfurt had een scholier ongeveer 20 mensen dood geschoten. We vonden het jammer maar hadden uiteraard begrip voor de toestand. Het had niet veel gescheeld of het was helemaal niet door gegaan. Het was nu een Benefietwedstrijd voor de slachtoffers en ik was blij dat de wedstrijd niet gecanceld was want dit was de marathon voor mijn 100-ste, dus nr 99. Tijdens de marathon werd er  lekker gegeten en de wijn was ook prima. Met Pierre Rinia, Serve Pinxt en Kees Punt was het toch tesamen nog een leuke wijnmarathon met na afloop een verblijf in het Thermen-bad en een marathonfeest.. Dit was onze 4-de wijnmarathon. Volgende keer beter maar volgende week loop ik mijn 100-ste MARATHON OF MEER.

De Trial de Chapelier in Glons (B)

31 maart 2002 De start van de eerste Trial de Chapelier (B) over 52 km, door de Jekervallei was om 10.00 u. en het beloofde een mooie dag te worden want de zon won steeds meer terrein. Simon Pols was helemaal van Amsterdam via via met de trein tot in Glons gekomen. Uit Maastricht (mijn woonplaats) was Jo Schoonbrood ook gekomen. Een zeer goede loper in zijn groep de 50-plussers. Het zou zijn eerste wedstrijd worden langer dan de marathon. De start verliep soepel en er waren ongeveer 120 starters. Ik liep prima en misschien wel te hard. Na  20 km kwam ik door in 1 u 40 min en dat was eigenlijk te hard voor mij maar ik dacht dat dit niet zo zwaar zou zijn als de La Fagna Trial (over 100 km) vorig jaar. Soms liep het parcour dwars door de struiken en bomen en na 17 km viel ik behoorlijk hard en haalde mijn hand open en ik kwam neer op mijn rechter heup die altijd opspeelt maar ik voelde alleen de pijn in  mijn hand. Na 25 km kwam ik mezelf al tegen en het duurde lang voordat ik me weer goed voelde. Tijdens deze dip moesten we bijna steil naar boven en ik was duizelig en moest me vasthouden aan een boom daar ik tevens nog hoogtevrees heb. Het parcour was of bergop of bergaf of enkele stukjes vlak maar met de wind tegen. Vanaf het begin had ik me voorgenomen om bergop te wandelen en dat was niet verkeerd maar ik moest nu ook al tussendoor  wandelen. Had ik vorige week dan toch te veel gegeven tijdens de Koningsforst Marathon (D)? Er zou maar een drankpost zijn tijdens deze trial maar na 38 km was er nog een tweede. Ik had zelf genoeg drinken en muesli repen bij me in mijn rugzak maar het mocht niet baten. Uiteindelijk finishde ik in een tijd van 5 uur en 19 minuten. Jo Schoonbrood werd vijfde in een tijd van ongeveer 4 u 9 minuten (prachtig) en was eerste in zijn categorie. Het inschrijfgeld was 5 Euro en we kregen een prachtig T-shirt en na afloop een warme maaltijd (Lasagna). Organisatie BRAVOO. Uiteindelijk realiseert een ieder dat het toch zeer zwaar was en het een mooi resultaat is, of je nou 4, 5 of 6 uur loopt. Jan Vanderdriessen ( de uiteindelijke winnaar) vertelde me dat hij de steile stukken bergop ook gewandeld had daar dit niet zijn sterkste kant is. Na gedoucht te zijn zag ik hem al weer naar zijn auto rennen. Dat is voor mij de eerste 2-3 dagen  nog niet weggelegd. Meer informatie over deze trial http://ibelgique.ifrance.com/lescoureurscelestes/trc1.htm De uitslag zal ook wel op deze site komen.

De Konigforst Marathon in Bensberg (D)

23 maart 2002. De Konigforst Marathon in Bensberg. Een mooie bosmarathon die continue  bergop of bergaf gaat en bestaat uit 2 ronden. Met Jean Nelissen gelopen en vrienden in een vast tempo. Dat viel me de tweede helft tegen daar ik vrij onregelmatig loop. Voor mij was het een training met rugzak en gewicht als voorbereiding op de 100km trial in mei. Tevens moest ik rustig aan doen i.v.m. de Trial de Chapelier volgend week in Belgie over 52 km. Mijn tijd 3 uur 40 min 47 sec en daar was ik uiteraard tevreden mee daar het om een training ging. Het was trouwens erg fris met 10 graden en soms een briesje.De start was pas om 14u 20min dus de tempereatuur was toen al zakkende daar er geen zon scheen.

De Treechloop te Maastricht

17 maart 2002. De Treechloop. De 25-ste aflevering. Deze loop doe ik bijna elk jaar en is waarschijnlijk voor mij  de enige loop van dit jaar korter dan de marathon. Niet te onderschatten i.v.m.de helling na 3,5 km. De start was goed en ik wilde niet te gek gaan daar ik 3 jaar geleden hard had gelopen, idem bergaf met als gevolg 3 maanden last van mijn slechte knie. Het weer was benauwd en ik liep voor het eerst dit jaar in korte broek en singlet. Na de beklimming haalde ik Jan Cuypers in (triathleet van het eerste uur en nog steeds aktief, we hebben samen nog de Belgian Coast Triathlon gedaan ). Ik vond zijn tempo prima en we zijn de hele tijd bij elkaar gebleven. Jan had s'morgens al het nodige gefietst dus deze keer was ik voor hem binnen. Plaats 70-ste in 47min48sec. Ik was niet kapot en tevreden. In 1986 liep ik deze loop in 42 minuten. Worden we ouder??????? De rest van de uitslagen, kijk bij LINKS, de site van Jogger Jo.

De 6-uur van Stein

03 maart 2002. De 6 uur van Stein. Het was een zeer mooie dag en de zon scheen. Zoals zo vaak vertrokken we met een groep en er werd weer te hard gelopen. Er waren maar liefst 300 deelnemers en het parcour was verlengd tot 5500 meter, het nieuwe parcour was een generale repetitie voor het N.K. van october in Stein. Het licht ging bij mij uit na 4u 15 min en dan is het nog een hele tijd te gaan. Uiteindelijk finishde ik op een afstand van 67 km 187mtr. Henri Okkersen uit Schimmert was ongeveer 1 km voor me maar onbereikbaar. De winnaar Janos Bogar finishde in 88km 940 mtr, op 631mtr. gevolgd door Ivan Hosten. Na afloop was (bijna) een ieder tevreden over de gelopen afstand. De eerste Nederlander was Tom Hendriks met een afstand van 78km 719mtr. Iedereen  proficiat.              *Klik op deze regel  voor doorschakeling naar foto's van de 6 uur v. Stein.*  Met foto's van bijna alle deelnemers.

De Midwinter Marathon te Apeldoorn

26 januari 2002. De Midwinter Marathon van Apeldoorn. Een week vervroegd i.v.m. het huwelijk van Willem-Alexander en Maxima!!!!!!!!!!! Voor de zoveelste keer dat ik hier deelneem. De eerste keer in 1986 en dat was mijn tweede marathon en voor het eerst onder de 3 uur. Vandaag was het een desillusie. De marathon van Genk afgelopen week had toch meer van me gevergd dan ik gedacht had. Afgelopen week had ik bijna niet kunnen trainen door de pijn in mijn linker knie. Na 2 km was het al afzien maar wij ultra-lopers gaan gewoon door. Eindtijd 3 u 39 min!!!!!!!!!!!!!!! De laatste 6 km gingen perfect maar daarvoor!!!!!!!!!!!! Dit was marathon  nr. 95

De Marathon van Genk (B)

20 januari 2002. De eerste loop van het nieuwe jaar. De marathon van Genk, voor het eerst georganiseerd. Mooi heuvelachtig parcour, doet denken aan de marathon van Apeldoorn, maar dat is volgende week. Ondanks dat ik de afgelopen 6 weken tweemaal ziek ben geweest ging het goed en kon ik mijn tempo lang volhouden. Ik kreeg na 28 km weer last van mijn steeds terugkerende pijn in de heup, maar dat heb ik al zo lang dat je er aan gaat wennen en je erop wacht. Er waren ongeveer 50 deelnemers en ik finishde als zesde in 3 uur en 18 minuten. Niet slecht voor iemand die tweemaal in 6 weken ziek is geweest.